تبليغاتX
هوانوردی
هواپیماهای مسافربری مافوق صوت چهارشنبه بیست و ششم بهمن 1390 12:43

مطلبی که براتون آماده کردم، از مجله ی ماشین فروردین ماه 1362 نوشته شده و زیاد به روز نیست، اما خواندنش خالی از لطف نیست. امیدوارم که مفید واقع بشه.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط پیام امینیان  | لینک ثابت |

شتاب جی شنبه بیست و دوم بهمن 1390 17:38

شتاب جی به معنای شتاب گرانشی زمین است که بر اجسام نیروی وارد می کند. می دانیم که جاذبه زمین به طوری است که همه اجسام را با سرعتی معادل 81/9 متر در مجذور ثانیه به سمت خود می کشد. در این حالت وزن یک وزنه یک کیلویی ، یک کیلو گرم است . حال اگر شما وزنه را به سمت پائین درحالی که دست شما همراه آن است به پائین پرتاب کنید ، می بینید که نیروی بسیار اندکی برای پرتاب وزنه لازم است .و در این حالت شما به نیروی جاذبه کمک کرده و از سرعت جاذبه کاسته اید ، در نتیجه در این حالت شتاب جی منفی ایجاد شده و وزنه عملا سبک می شود. امری که همه ما آن را تجربه کرده ایم . حالا وزنه را با سرعت به سمت بالا حرکت دهید می بینید که وزنه به صورت بسیار مشکلی بالا رفته و نیروی بیشتری در مقایسه با پرتاب آن لازم است در این حالت شما بر سرعت گرانشی زمین افزوده اید چون وزنه را در جهت مخالف گرانش حرکت داده و عملا آن را سنگین تر ساخته اید در این حالت مقدار جی مثبت است یعنی اگر شتاب به 5/1 جی برسد یعنی شما وزنه را با سرعتی معال 5/1 برابر شتاب گرانشی زمین حرکت داده اید در نتیجه وزنه به میزان 5/1 برابر سنگین تر شده و وزن آن به 5/1 کیلو می رسد.
در مورد هواپیما ها نیز همین گونه است وقتی هواپیمایی دماغه خود را برای صعود بالا می دهد در حقیقت در مخالفت جهت گرانشی زمین در حال حرکت بوده و در نتیجه شتاب جی مثبت ایجاد شده و به میزانی که جی سنج هواپیما نشان می دهد هواپیما سنگین تر می شود و به همین دلیل است که هنگام اوج گیری از سرعت هواپیما کاسته می شود چون هواپیما باید وزنی به مراتب بیشتر را حرکت دهد. اما هنگامی که هواپیما در حال شیرجه و کاهش ارتفاع است در حقیقت به نیروی جاذبه کمک کرده و شتاب جی منفی ایجاد می شود . در نتیجه هواپیما به میزان شتاب سبک میگردد . تنها عامل موثر در تحمل شتاب جی مقاوم بودن سازه هواپیما است. در گذشته . خلبانان به دلیل مقاوم نبودن کافی هواپیما ها یشان جرات انجام مانورهای سنگین با بیش از 4 جی را نداشتند . اما همانطوری که می بینیم امروزه این هواپیماها هستند که خلبانان را با مقاومتشان در هم شکسته و آنان را تا مرز بیهوشی می برند . لازم به ذکر است که حداکثر شتاب جی قابل تحمل توسط انسان حدود5/8 جی است ، که البته انسان برای لحظات کوتاهی مانند لحظه پرتاب از هواپیما توسط صندلی نجات قادر به تحمل 18 جی فشار نیز می باشد.
حال به پردازیم به اینکه چرا خلبان در شتاب های جی بالا و پائین دچار بیهوشی می شود. در اثر ایجاد شتاب جی مثبت و سنگین تر شدن نسبی خون بدن انسان نیز سنگین شده و توانایی بالا رفتن به مغز را ندارد در نتیجه طی حالتی که به آن بلک اوت گقته می شود . چشمان خلبان سیاهی رفته و اگر این عمل ادامه یابد امکان بیهوش شدن او نیز وجود دارد . اما در صوت ایجاد شتاب جی منفی . خون آدمی سبک شده و به مغز فشار می آورد و طی حالتی به نام رد اوت چشمان خلبان سرخی رفته و سرش گیج می رود . در هم شکستن هواپیما در صورت تجاوز از میزان جی تعیین شده توسط کارخانه . به این دلیل است که در هنگام ایجاد شتاب جی مثبت یا منفی. یک نوع بی تعادلی وزنی در قسمت های مختلف اینجاد شده و هر یک تمایل به جدا شدن دارند و حتی در گذشته . برای از بین بردن موشک های که در حال تعقیب هواپیما هستند خلبان اقدام به انجام مانو های سخت می کرد . و این کار تنها زمانی ادامه می یافت که موشک در اثر شتاب گرانشی زمین و البته در نتیجه تعقیب هواپیما در مسیرهای مختلف در هم شکسته و هواپیما نجات می یافت.
نوشته شده توسط پیام امینیان  | لینک ثابت |

میگ 19 فارمر یکشنبه شانزدهم بهمن 1390 18:36

میگ ۱۹ فارمر

فارمر اولین جت مافوق صوت شوروی است. میگ 19 در سپتامبر 1953 اولین پرواز خود را داشت و جنگنده اصلی نیروی هوایی شوروی در اواخر دهه 50 بود ولی با ورود جنگنده مدرنتر میگ-21 از رده خارج شد. در حدود 10000 فروند از این هواپیما تولید شده است. چین 2000 فروند میگ 19 ساخت و کشورهای دیگری مثل چکسلواکی و لهستانهم کارخانه های تولید فارمر را داشتند. این هواپیما در نیروی هوایی کشورهای زیر حضور داشته یا دارد:

Soviet Union
Albania (J-6)
Bangladesh (J-6)
Burma (J-6)
Cambodia (J-6)
China (J-6)
Cuba
Czechosovakia
Egypt (J-6)
Iran (J-6)
Iraq (J-6)
North Korea (J-6)
Pakistan (F-6)
Poland
Somalia (J-6)
Sudan
Tanzania (J-6)
Vietnam (J-6)
Zambia (J-6)

 

جی-6 مدل چینی این هواپیما می باشد که تا اواسط دهه 90 تولیدش ادامه داشت.

از نظر طراحی این هواپیما تنها یک ورودی هوای موتور دارد در حالیکه دو موتور جت دارد. فارمر یک جنگنده تک سرنشینه است که برای ماموریتهای رهگیری مناسب است اما توان حملات زمینی را نیز دارد.

مشخصات:

Length 42 ft, 11 in (13.1 m) Span 29 ft, 6 in (9 m) Height 12 ft. 0 in. Weight 9,040kg (loaded) Engine Two Tumansky RD-9 turbojets with 7,165 lbs. thrust ea. (with afterburner) Maximum speed900 mph / 1,450 km/h/ Mach 1.35 Cruising speed 590 mph /950 km/h / Mach 0.9 Ceiling 17900 meters Range 425 mi / 685 km radius hi-lo-hi w/ drop tanks
1,400 mi / 2,200 km ferry range In-Flight Refueling No Internal Fuel 1732 kg Drop Tanks

800 L drop tank with 639kg of fuel for 138nm range

1140 L drop tank with 911kg of fuel for 197nm range

Payload Armament

2 or 3 NR-30mm Cannon

2 Type 1 250 kg bombs or

8x57 rocket pod and 2 800 L drop tanks (923nm)

2 PL-2 AAM and 2 1140 L drop tanks (1029nm)

2 ARS 212 rockets and 2 800 L drop tanks (923 nm

 

نوشته شده توسط پیام امینیان  | لینک ثابت |

میگ پنجشنبه ششم بهمن 1390 12:56

میگ‪ (به روسی: МиГ) یک شرکت هوافضایی و دفاعی روسی است، و دفتر اصلی آن در شهر مسکو قرار دارد. شرکت میگ در سال ۱۹۳۹ توسط آرتیوم میکویان و میخائیل گورویچ بنیان نهاده شد، و پیش‌تر به عنوان دفتر طراحی شماره ۱۵۵، دفتر طراحی میکویان و گورویچ، و دفتر طراحی میکویان نیز شناخته می‌شده است. نام میگ از ترکیب نام‌های خانوادگی میکویان و گورویچ ساخته شده است.

هواپیماهای میگ بطور وسیعی در نیروهای دفاعی شوروی، کشورهای بلوک شرق سابق و متحدان آنها استفاده شده است. امروزه نیز هواپیماهای میگ بخش عمده‌ای از ساختار نیروهای دفاعی را در کشورهای گوناگون تشکیل می‌دهد.

در حال حاضر، شرکت هواپیمایی متحد مالک تمامی سهام شرکت میگ است.

تاریخچه

 شرکت هوانوردی میکویان و گورویچ‪ (به روسی: Микоян и Гуревич) در سال ۱۹۳۹ در مسکو توسط آرتیوم میکویان و میخاییل گورویچ بنیان نهاده شد. نام میگ از ترکیب بخش اول نام خانوادگی میکویان و گورویچ ساخته شده است و به عنوان نام بیشتر هواپیماهای جنگنده ساخت این شرکت بکار می‌رود. در سال ۱۹۷۰ و پس از مرگ گورویچ، نام شرکت به «میکویان» تغییر یافت، گرچه شرکت به استفاده از نام مخفف «میگ» برای هواپیماهای خود ادامه داد.

شرکت میگ از طراحی، تولید و آزمایش گرفته تا بازاریابی، تعمیرات و ارائه خدمات پس از فروش، بر تمامی مراحل و چرخهٔ ساخت و سرویس هواپیما نظارت دارد. این شرکت دارای سه کارخانه ساخت هواپیما در مسکو، لوخوبیتزه و کالیازین، مرکز آزمایش هواپیما در ژوکوفسکی، و کارخانه ساخت موتور هواپیما در سن پترزبورگ است.

نامگذاری هواپیماها

هواپیماهای نظامی ساخت شرکت میگ با نام مخفف ‪میگ‪ و یک شماره فرد نامگذاری می‌شوند (مثل میگ-۲۳ یا میگ-۲۹). مدل‌هایی که دارای شماره زوج هستند (مانند میگ-۸ یا میگ-۱۱۰) هواپیمای آزمایشی یا غیرنظامی محسوب می‌گردند.

 

نوشته شده توسط پیام امینیان  | لینک ثابت |

پهپاد یکشنبه دوم بهمن 1390 20:10

 

هواپیمای بدون سرنشین جاسوسی ام کیو-۱ پرداتور که ارتش آمریکا در جنگ خلیج فارس آن‌را به‌کار گرفت.

 

نمونه پهپاد آمریکا که در اختیار ایران قرار دارد

پهپاد(پرندهٔ هدایت‌ پذیر از دور) یا هواپیمای بدون سرنشین به اشیاء پرندهٔ هدایت‌پذیر از راه دور (UAV:Unmanned Aerial Vehicle) یا درون (RPV:Remotely Piloted Vehicle) گفته می‌شود. هواپیماهای بدون سرنشین در ایران به «پهپاد» شهرت دارند که از حروف اول «پرنده هدایت پذیر از راه دور» گرفته شده‌است.

کنترل پهپاد بدون استفاده از انسان در درون آن انجام می‌شود. اگر چه انسان می‌تواند به عنوان محموله در آن باشد. این وسیله پرنده از نیروهای ایرودینامیکی برای پرواز در مسیر دلخواه استفاده می‌کند. پهپادها یا بوسیله کنترل از راه دور یا با برنامه‌های پیش پروازی ریخته شده از قبل یا با سامانه‌های خودکار دینامیک هدایت می‌شوند. پهپادها در حال حاضر در برنامه‌های نظامی که شامل جاسوسی و حمله می‌شود فعالیت می‌کنند. این هواپیماها همچنین در برنامه‌های غیر نظامی مانند خاموش کردن آتش سوزی‌ها یا جایی که پرواز برای خلبان خطر دارد یا کنترل پلیس در ناآرامی‌ها و صحنه‌های جرم یا شناسایی بیشتر حوادث غیرمترقبه طبیعی استفاده می‌شوند.

بیشترین سرمایه‌گذاری در جهان در زمینه ساخت و تجهیز پهپادها را وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا انجام داده‌است؛ به طوری که بین سال‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۵ حدود ۳ میلیارد دلار هزینه برای طراحی ساخت و تجهیز پهپادها هزینه کرده‌است. حادثه ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ باعث شد تا دولت آمریکا بودجه بیشتری را به طراحی و ساخت و تجهیز پهپادها اختصاص دهد.

ماموریت

پهپادها اکنون و در آینده به طور وسیع در زمینه‌های مخابرات و ناوبری جهانی و تحقیقات هواشناسی و جغرافیایی و جاسوسی به کار گرفته خواهند شد.

گسترش

در حال حاضر ۳۲ کشور در حال ساخت و گسترش ۲۵۰ مدل بهپادهای اکتشافی هستند. فرانسه و آلمان cl-۲۸۵ را گسترش دادند که در جنگهای بوسنی و کوزوو کاملا موفقیت آمیز عمل کرد. روسیه با ساخت پهپاد tu-۳۰۰ به فناوری بهتری دست یافته‌است و ایتالیا نیز mirach ۱۵۰ را ساخته‌است. این پهپادها مجهز به موتور جت می‌باشند و می‌توانند در ارتفاع بالائی پرواز کنند. ابابیل و مهاجر و سفره‌ماهی از پهپادهای ساخت ایران هستند.

فناوری

پهپادها از لحاظ فناوری در چهار زمینه مورد بررسی قرار می‌گیرند.

پلت فرم، محموله، مخابرات و ارتباطات، تجزیه و تحلیل اطلاعات

بدنه

بدنه یک پهپاد باید به طوری طراحی گردد که بتواند سامانه‌های ارتباطی و یا جنگ‌افزارها و یا اشخاص و بارها و کلیه لوازم مرتبط با ماموریت محوله‌اش را در خود جای دهد و بتواند با شرایط جوی منطقه ماموریت سازگار باشد که بهترین عوامل برای طراحی یک بدنه پهپاد سرعت مدت پرواز و اطمینان پذیری آن می‌باشد.

موتور

پهپادها نیاز به نوع خاصی از موتورها دارند.

محموله

منظور از محموله‌های پهپاد در واقع قطعه اضافی است که همراه پرنده برای انجام ماموریت خاصی فرستاده می‌شود. که در پهپادهای شناسایی دوربین فیلم برداری و عکس برداری در پهپادهای هدف فلر و رفلکتور و در پهپادهای تهاجمی و انتهاری مهمات می‌باشد.

 

نوشته شده توسط پیام امینیان  | لینک ثابت |

سوخو شنبه یکم بهمن 1390 21:39

سوخو (به روسی: Сухой) یک شرکت هوافضای روسی است. این شرکت در سال ۱۹۳۹ توسط پاول سوخو بنیان گذاشته شد، و در زمینه ساخت هواپیماهای جنگنده تخصص دارد. در زبان روسی عبارت Су و در انگلیسی عبارت Su برای نام‌گذاری هواپیماهای جنگنده سوخو بکار می‌رود.

شرکت سوخو بزرگترین تشکیلات هواپیماسازی روسیه است: این شرکت مالکیت سهام‌های تمامی شرکت‌هایی را که برای هواپیمای سوخو قطعه تولید می‌کنند در اختیار دارد، و به همین علت بر چرخهٔ تولید، از طراحی گرفته تا ساخت و کنترل کیفیت، نظارت کامل ایفا می‌کند.

هواپیماهای سوخو نه تنها خط مقدم نیروی هوایی روسیه را تشکیل می‌دهند، بلکه بخش عمده‌ای از نیروی هوایی کشورهای دیگری مانند هند، ایران، آلمان، چین، و مصر نیز هستند.

شرکت سوخو پیشتر با نام «دفتر طراحی شماره ۵۱» یا به زبان روسی به «او کا ب-۵۱ (ОКБ-51)» نامیده می‌شده است.

نوشته شده توسط پیام امینیان  | لینک ثابت |

نبرد کورسک سه شنبه بیست و هفتم دی 1390 17:9
 

نبرد کورسْک یا نبردِ تانک‌ها نبردی است در جنگ جهانی دوم که در تاریخ ۴ ژوئیه سال ۱۹۴۳ در منطقه کورسْک (Kursk) نزدیک مسکو، بین ارتش آلمان و شوروی شروع شد.

این نبرد بزرگ‌ترین نبرد تانک یا نبرد زرهی در تاریخ جهان است در این روز، شش هزار و سیصد تانک آلمان و شوروی و ۲ میلیون و ۲۴۰ هزار سرباز پیاده‌نظام بر روی زمین، و ۴ هزار و چهارصد هواپیمای طرفین در آسمان به جان هم افتادند که در مدتی نسبتاً کوتاه دو هزار و نهصد تانک از میان رفت، ۲۳۸ هزار سرباز کشته و هفتصد هزار تن دیگر مجروح و از صحنهٔ نبرد خارج شدندو هیتلر برای نخستین بار مجبور شد دستور عقب نشینی بدهد که این آغاز پایان کار نازیسم بود.

این نبرد پس از آزاد شدن استالینگراد و خارکوف صورت گرفت. ژوکوف - مارشال شوروی در منطقهٔ نبرد - هشت خط دفاعی مدور پشت سرهم به وجود آورده بود و با استفاده از سیصد هزار غیر نظامی محلی که آلمانی‌ها تصور می‌کردند به زراعت مشغولند صحنه را مین گذاری کرده بود.

 

ژوکف در خطوط هشت گانه سه هزار و ششصد تانک و یک میلیون و سیصد هزار سرباز و ۲۰ هزار توپ مستقر ساخته بود و از سوم ژوئیه چند تاکتیک جالب بکار گرفته بود تا نیروهای آلمان تشویق به تعرض شوند. ارتش نهم آلمان چهارم و ارتش چهارم زرهی این کشور پنجم ژوئیه دست به تعرضات محدود زدند و خود را آشکار ساختند. تعرض همه جانبه المانی‌ها با ۹۴۰ هزار سرباز و ۲ هزار و هفتصد تانک از سحرگاه ۱۳ ژوئیه آغاز شد که با حمله متقابل ارتشهای شوروی روبرو گردید.

آلمانیها با تانکهای سنگین "پورشه" و "پلنگ" که به تازگی دریافت داشته بودند حمله را آغاز کرده بودند که تانکهای سَبُک ت-۳۴ شوروی به میان آنها رفتند و سربازان این کشور با شعله‌افکن به سوزاندن تانکهای آلمان پرداختند و سپس توپهای شوروی مانع عقب نشینی تاکتیکی آلمانیها شدند. آتش مداوم بیست هزار توپ شوروی که به ابتکار ژوکف مستقر شده بودند امکان نداد که فرمانده ارتشهای آلمانی که خود را در دام دیده بود به موقع و سرعت بتواند نیروهای خود را از مخمصه نجات دهد و به موضع تازه عقب بکشاند. عقب نشینی آلمانی‌ها تنها پس از از دست دادن پانصد هزار سرباز (کشته، مجروح و اسیر) و بیش از نیمی از تانکها میسر شد و این تلفات سنگین مانع از آن شد که نیروهای آلمانی پس از عقب نشینی از صحنه، امکان حمله متقابل بدست آورند. کارشناسان و مورخان نظامی نوشته‌اند که نبرد کورسک را توپهای شوروی بردند.

 


 

نوشته شده توسط پیام امینیان  | لینک ثابت |